خط خون (قسمت سوم)

مرگ ِ سُرخت

تنها نه نام یزید را شکست

و کلمۀ ستم را بی سیرت کرد

                          که فوج کلام را نیز در هم می شکند

خون تو در متن ِ خدا جاری است .

*

در پاییز ِ ** مرگ ِ تو

               بهاری جاودانه زایید

                                 گیاه رویید

                                         درخت بالید

و هیچ شاخه نیست

              که شکوفه ای سرخ ندارد

                     و اگر ندارد

                             شاخه نیست

                                     هیزمی است ناروا بر درخت مانده .

*

تو ، راز ِ مرگ را گشودی

کدام گره ، با ناخن عزم تو وا نشد ؟

شرف ، به دنبال تو

                          لابه کنان می دود

تو ، فراتر از حمیّتی

               نمازی ، نیّتی

                           یگانه ای ، وحدتی

*

آه ای سبز !

            ای سبز ِ سرخ !

ای شریفتر از پاکی

               نجیب تر از هر خاکی

ای شیرین ِ سخت

                  ای سخت شیرین !

                           تو دهان ِ تاریخ را آب انداخته ای !

ای بازوی ِ حدید

               شاهین ِ میزان

                          مفهوم کتاب ، معنای قرآن !

نگاهت سلسلۀ تفاسیر

              گامهایت وزنۀ خاک

                          و پشتوانۀ افلاک

کجای خدا در تو جاری است

                     کز لبانت آیه می تراود ؟

                                 عجبا ! ***

                                 عجبا از تو ، عجبا !

حیرانی ِ مرا با تو پایانی نیست

چگونه با انگشتانه ای

                           از کلمات

                                  اقیانوسی را می توان پیمانه کرد ؟

*

ای قتیل !

بعد از تو

                 "خوبی" سرخ است

و گریۀ سوک

                  خنجر

و غمت توشۀ سفر

                    به ناکجا آباد

و ردّ خونت ،

                           راهی که راست به خانۀ خدا می رود ...

تو از قبیلۀ خونی

و ما از تبار ِ جنون

خون تو در شن فرو شد

                      و از سنگ جوشید

ای باغ ِ بینش !

ستم ، دشمنی زیباتر از تو ندارد

                            و مظلوم ، یاوری آشناتر از تو .

تو کلاس ِ فشردۀ تاریخی .

کربلای تو ،

                مصاف نیست

منظومۀ بزرگ هستی است ،

                                  طواف است .

*

پایان ِ سخن

             پایان ِ من است

                                   تو انتها نداری ...

 عاشورای ١۴٠٠

سید علی موسوی گرمارودی

/ 6 نظر / 8 بازدید
زینب

سلام. با تشکر از حضور سبزتان با مطلبی جدید "به بهانه نبودنم"به روزم. موفق باشيد.

امیر

سلام . [گل] مرسی خانمی که نظر دادی . با کلاه ایمنی به روزم . [لبخند][خداحافظ]

sara

سلام. من همیشه یه سارای پرکار بودم،چی فک کردی؟ خودت خوبی؟یادت نرفت منم دعاکنی که؟

sara

دلم برات تنگ شده عزیز.برنامه ای چیزی.[ناراحت]