بی قرار
آن نی خشکم
که بر لب های نوازشگر ناپیدای تو
که غصه ی فراق را در من می نوازی
به غربت خویش پی بردم
و اکنون نه در این عالم
که در خویشتن قرار ندارم
و نه در زیستن
که در بودن خویش نمی گنجم
که جامه ی تنگ خویشتنم .
"دکتر علی شریعتی"
چهارشنبه ٩ آذر ۱۳٩٠ توسط سمیرا | پيام هاي ديگران ()
