می آیی و با آمدنت سکوت دیوارها می شکند و نامت در هر کوی و برزن جاری خواهد شد.

زمان سرشار از انتظار هست و انتظار در بی تابی ظهور توست
زمان میگذرد و میدانم به سوی ظهور پیش میرود
و هر چه بگذرد به ظهور نزدیک تر میشود
 

جان بر لبم آمد بیا من خانه را روبیده ام
سرگشته در دنبال تو درها همه کوبیده ام

 
بیگانه گشتم با همه گفتم که دلدارم شوی
در خلوت افشاندم سرشک گفتم خریدارم شوی

 
آهنگ درد و غم همه موسیقی این عالم است
     گل ها همه پژمرده اند پایین ز عمر آدم است

 
قابیل دارد خنجری هابیل اندر خون خود
شیطان به هم زد خانه را از کینه و افسون خود

فقر و جهالت زنده است انسان زنده مرده ای
 وحدت به جنگ تفرقه چون لشگر وا خورده ای

دردا بشر جان میدهد بر دار برپا از خودش 
عالم به آتش میزند با چوب سوزان از خودش

آید اگر او در زمین خوش بشنوی آهنگ آب
نمناکی خاک زمین آرد بهوش مدهوش خواب

آید اگر او در زمین رود گوهر جاری شود
از لعل و سیم معدنی هر خانه گل کاری شود