رویایی از تو
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
نويسندگان

تو را باید در راستی دید

و در گیاه ،

               هنگامی که می روید

در آب ،

               وقتی می نوشاند

                          در سنگ ،

                                       چون "ایستادگی" است .

در شمشیر،

آنزمان که می شکافد

                           و در شیر ،

                                      که می خروشد ؛

در شفق که گلگون است

در فلق که خندۀ خون است

در خواستن

برخاستن ؛

تو را باید در شقایق دید

                          در گُل بویید.

تو را باید از خورشید خواست

             در سَحَر جُست

                      از شب شکوفاند

                            با بذر پاشاند

                                  با باد پاشید

                                        در خوشه ها چید

تو را باید تنها در خدا دید.

هر کس ، هر گاه ، دست خویش

                از گریبان حقیقت بیرون آورد

                         خون تو از سر انگشتانش تراواست .

ابدیّت ، آیینه ای است

                         پیش روی قامت رسای تو در عزم

آفتاب لایق نیست

               وگرنه می گفتم

                               جرقۀ نگاه توست .

*

تو ، تنهاتر از شجاعت

در گوشۀ روشن وجدان ِ تاریخ

                          ایستاده ای

                                به پاسداری از حقیقت .

و صداقت

                  شیرین ترین لبخند

                                بر لبان ِ ارادۀ توست .

چندان تناوری و بلند

               که به هنگام ِ تماشا

                          کلاه از سر کودک ِ عقل می افتد .

بر تالابی از خون خویش

                          در گذرگه تاریخ ایستاده ای

                                  با جامی از فرهنگ

و بشریّت رهگذار را می آشامانی

                         هر کس را که تشنۀ شهادت است ،

                         هر کس را که تشنۀ حقیقت است .

*

نام تو خواب را بر هم می زند

آب را طوفان می کند .

کلامت قانون است

              خرد در مصاف عزم تو جنون

              تنها واژۀ تو خون است ؛ خون

                          ای خداگون !

مرگ در پنجۀ تو

               زبونتر از مگسی است

               که کودکان به شیطنت در مشت می گیرند.

و یزید ، بهانه ای

دستمال کثیفی

که خلط ستم را در آن تُف کردند

                                            و در زبالۀ تاریخ افکندند.

یزید کلمه نبود

دروغ بود

زالویی درشت

                         که اکسیژن ِ هوا را می مکید .

مُخَنّثی که تهمت ِ مردی بود

بوزینه ای با گناهی درشت :

                               سرقت ِ نام ِ انسان

و سلام بر تو

که مظلومترینی

               نه از آن جهت که عطشانت شهید کردند

               بل از این رو که دشمنت این است .

 

[ شنبه ٥ دی ۱۳۸۸ ] [ ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ ] [ سمیرا ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سلام مهدی جان سلام بر زلال رود خانه هایی که در آن وضو میگیری سلام بر سنگی که پیشانی بر آن میگذاری سلام بر درختی که بر آن تکیه می کنی سلام بر خیابانی که محل گذر توست سلام بر بارانی که بخاطر تو میبارد سلام بر دقایقی که قرآن می خوانی سلام بر سجاده ات و سلام بر مهرو تسبیح و نگاه پر از مهرت
آرشيو مطالب
امکانات وب
RSS Feed

دعای عظم البلا حدیث موضوعی مهدویت امام زمان (عج)
ساعت فلش مذهبی
دعای فرج
روزشمار غدیر