|
شانس که شانس نیست هلو!
این عروسی داداشم بلاخره برای من همچینم بی نقل و نبات نبود.
از دست این دختر خاله های فنچ و ریزو میزه ام
منکه از هفته های قبل می دونستم اینا به این ویروس مادر مرده دچار شدن تمام سعی و تلاشمو کردم که به هیچ عنوانی جلوشون آفتابی نشم هیچ حتی احیانا اگه خاله و شوهرخاله گرام را هم از سه کیلومتری دیدم هر چند ربطی به بچه هاشون ندارند اما بیخیالشون شم تا گرفتار این بلای خانمانسوز نشم (نمی دونم چرا فقط به اعتیاد میگن بلای خانمانسوز آخه؟!) چه زندگیه؟!!!
خلاصه همه چی به خیرو خوشی و سر سلامتی گذشت تا اینکه دوشب قبل عروسی یعنی تو مراسم هنابندون یکی یکی مهمون ها اومدن و ...
این دو عزیز بابا هم اومدن!(دختر خاله هام) وایییی تمام وجودم یک آن زیرورو شد که ای وای بله سمیرا خانم هر چی کاشتی پنبه شد هر کاری کردی تا اینارو نبینی تا کلا خوب شن اما دیگه فایده ای نداشت چون بعد اولی که خوب شده بود تازه دومی دچار شده بود (منظورم اون دچار شدنی که سهراب میگه(عاشق شدن)نیستا)
یه کم که از مراسم که گذشت دیدم نه باز اون وسطا یه نوری داره سوسو می زنه که با فاصله گرفتن و نزدیک نشدن میشه یه جورایی امیدوار بود.
خلاصه هنا و کادو رو که برداشتیم و جمیعا رفتیم خونه عروس و بعد یک سری حرکات موزون و اینا مراسم داشت به خیرو خوشی به آخراش میرسید. نشستیم تا پذیرایی انجام شه و بعد بریم
چشتون روز بدو تایم نحسی نبینه با نیش باز در کنار زن داداشو خاله های عزیز درحال صحبتو پوست کندن پرتقالی تپل بودم که یک آن دیدم با کمال خوشبختی و سعادت این دو عزیز بابا اومدن ذارت نشستن جلو و کنارم و مثله... چسبیدن بهم دلم حری ریخت گفم سمیرا دیگه کارت تموم بفرما برو تو روز شماری که 15 روز دیگه بله... اکی شدی رفت!!!
تو همین فکرو خیالو مصیبت گرفتار شده و شمردن کشتیای غرق شدم بودم که عطسه ی دخی خاله کوچیک عزیز بابا اونم کجا "تو صورتم"(مادرجان!!!!!!!) منو به خودم اورد...
کم مونده بود بزنم زیر گریه خودمو کنترل کردمو فقط نشستم چند دقیقه فیس تو فیس(چش تو چشم) نگاش کردم!
اون شب به هر مصیبتی بود تموم شد غم عالم منو گرفته بود از طرفی مامانم می گفت حرص نخور با دو روز دیدن این بچه ها طوریت نمیشه اگرم بشه شده دیگه مهم نیست.
یکی نبود بگه آخه من 15 روز دیگه درسم چی میشه؟ کلاسام ، تحقیقام ، امتحان میان ترم ، 6 نمره دوست داشتنی استادا...
حالا با امروز 3 روز که گرفتار این بلای جیگر سوز شدم
تا قبل امتحان اولیم که 16 خوب میشم اما متاسفانه از اون چیزی که میترسید به سرم اومد
فقط دعام کنید که هر چه زودتر دست از سرم بر داره
خدا کسی رو گرفتار این درد داغون نکنه..
|
