به پنجره ای که در اتاقم است ...

همان قدر که این پاییز تمام من می شود

همان قدر که تو نرسیده

می روی...

همان قدرکه زل زدنت ـ

 مرا وادارمی کند،

 ساعت ها به باران فکر کنم ...

من همان قدر

           من را گم کرده ام ...

من همان قدر

           من را نمی دانم ...

و فنجان چای تو ، هنوز اینجاست !

خالی تر از فنجان من ...!

و چیزی دورادور می گوید :

به این باران فکر کن...

شاید تو را هم به زل زدن وادار کند .

پاورقی : دیروز وقتی کسی در حضور من اسم تو را بلند گفت
طوری شدم که انگار گل رزی از پنجره ی باز به اتاق افتاده باشد.

          *      *      *      *      *

پاییزبان

از خیابان های پاییز که بگذرم

باز بیشتر دچاربن بست او می شوم

شاید او

با چشمانی  از همیشه های سهمگین

جایی زیر پاییزی ترین درخت

روی نیمکتی سفید

به انتظار نشسته باشد

 تا شاید ناله ی عشق بازی برگ های خشک با گام هایمان را حس کنیم

پاییزبان من

به مجهول ترین شکل ممکن

همه جا صدایم می زند

و من در همه جا گم شده ام ...

 
پاورقی 1: چگونه سلولی انفرادی تر می شود !؟!
پاورقی 2: ناچار یعنی تداعی کن که دچارشی .. !

           *      *      *     *      *

65/7/1

"سلام" سهم کوچک من از وسعت سادگی

                            دیپاچه ای بربیست و یک سالگی

                            با طعمی از سازش ...

                            ختم این شهریور

                            ختم این روز های سبز یک رنگ
                        
                             باز می آید دوباره پاییز

                با هر آغاز پاییزی سالی دگر از زندگی ام می آید پیش
    
 
                             تمام می شود تابستان واین یعنی

                             خداحافظ بیست و یک سالگی /

پاورقی : می گن امروز تولدمه ولی چه کسی باور می کنه که من فقط 4 سالمه
آخه من تا قبل این زمان هیچ بودم
وقتی تو رو دیدم تازه متولد شدم شاید اگه تو نبودی من شبیه آدما نمی شدم و (...) می ماندم..!!!

به نام تو بر می خیزم در طلوع امیدی که ابدیست

سجاد ه ام رو به نور و وضو می گیرم با آیه های عشقت

ثانیه ها رنگ تو می شود...

ثانیه ها رنگ تو می شود و پر می کشد دلم تا اوج بلندترین قله مهرت

این جایم ابتدای راه تو

آغاز راهی که انتهایش تو ایستاده ای

به صلابت بهشتی که وعده داده ای

ماه توست خدای من ...     و من مهمان کوچک تو

در دلم مهمانی کوچک امید است و صدایم سرشار است از ربنا

ربنای من پر واژه پر طنین می خواند تا به عرش تا به آسمان تا به خود تو...

به باغ قسم

بی تو غنچه ها دلتنگ

و برگ ها

همه سال رنگ پاییزند

به باد قسم

بی تو بید ها مجنون

و سیب ها

همه کال از درخت می ریزند..