من عاشقانه نگفتم تو عاشقانه بخوان

من با ترانه نگفتم تو با ترانه بخوان

من با بهانه نگفتم تو بی بهانه بخوان

من صادقانه....

که گفتم تو صادقانه بخوان

من عاشقانه نگفتم

تو عاشقانه بمان

بمان

که از تو سرشار می شود این پیر مرد عاشق و با تو جوان

دلم

اخ دلم....

دارم پراکنده می گویم  تو که می فهمی اصلا برایم هیچ کس جز تو مهم نیست

اما وقتی تو مهم می شوی همه مهم می شوند

همه عزیز می شوند

حتی ان مورچه که بی بهانه زیر پایم....

یادت هست پایم را بلند کردم

که ذکر گوی از ذکر تو نیفتدد

دوست دارم بلند بنویسم و پراکنده چقدر هر روز بعضم رو بخورم و کوتاه بنویسم

دلم...

اخ دلم اما سبک نمی شود

راستی تو عاشق شده ای

گفته بودم

عاشق نشوی که دل تنگ چیز خوبی نیست

دلم....

تو عاشقانه بخوان..

                                               شعر: علی ضیا

گفت سختمه
هراسون بود
همیشه خیره به یه جا
اما... اما تازگیا اینجوری نبود
گفت آروم تر بیا ندو... ندو...

میگفت زمین دیگه عینه سابق محکم نیست
آدمام همینجوری شدند...

 سرمو خم کردم که دلیل حرفشو بپرسم دیدم نیست...

آه فراق یعنی تو
نمی دانم
شاید هم تو یعنی فراق

کسی چه میداند
شاید فردا باران ببارد..

عذابم بده بگو بدون تو من کی اَم...   ببین منو فقط به یک عذاب از تو راضی ام

هجوم عشقتو که رو به من کم نمی کنی...   عذابم بده تو که خلاصم نمی کنی

قلبم کنار حست خوشه...   این حس یه شب منو می کُشه

بغض شبام از اینه...    هر روز من همینه

اسمت ادامه ی من شده...    مثل نفس کشیدن شده

این حس از تو گفتن...   این بغض هر شب من

حس تو شبا می پیچه دور تنم...   عطرتو تا کی تو اتاقم بزنم

مثل من با درد تو می سازه تنم...   مثل تو هر شب پُرِ خالی شدنم

       "شاعر:روزبه بمانی"

از تمام نخل ها پرسیده ام
آری اما پاسخی نشنیده ام

یا امیر المومنین روحی فداک
آسمان را دفن کردی زیر خاک؟

آه را در دل نهان کردی چرا؟
ماه را در گل نهان کردی چرا؟

یا علی جان تربت زهرا کجاست؟
یادگار غربت زهرا کجاست؟

تا ز نورش دیده را روشن کنم
بر مزارش شعله ها بر تن کنم

آه از آن ساعت که آتش در گرفت
جام را از ساقی کوثر گرفت

یاد پهلویش نمازم را شکست
فرصت رازو نیازم را شکست

آه زهرا تا ابد جاری بود
دست مولا تشنه یاری بود

     حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای           آنجا برای عشق شروعی مجدد است